روزهای آخر پاییزدراین روزهای خنک پاییزیتاباشد پرواز رنگها هدیه پروانه هاو صدای پرندگانلحظه های خوش را صداکنتا از این روزهای غمگین بگذریم + نوشته شده توسط شادی در دوشنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۹ و ساعت 15:2 | Adblock test (Why?)

ای مزده گوی روز بهارانای رنگین ترین گلها بشکفزمستان تنهایی را بشکنعطر امید را پراکنده کن + نوشته شده توسط شادی در پنجشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۹ و ساعت 19:44 | Adblock test (Why?)

نوروز 1400 بر دوستان و هموطنان عزیزم مبارک

به کجا چنین شتابان؟ -گون از نسیم پرسید -دل من گرفته زین جا -هوس سفر نداری -ز غبار این بیابان؟ -همه آرزویم اما -چه کنم که بسته پایم -به کجا چنین شتابان؟ -به هر آن کجا که باشد -به جز این سرا، سرایم -سف

دلم پنجره میخواهد و نور و اراده ای که دیوار ها را بردارددلم امید میخواهد و پایانی بر قفس نشینیمدلم کوجه میخواهد و گامهایی به پیش + نوشته شده توسط شادی در پنجشنبه ۶ شهریور ۱۳۹۹ و ساعت 13:32 | Let's block ads! (Why?)

تصور خوشبختی  نیلوبلاگتصور کن حتی تصور کردنش سختهجهانی را که هر انسان تو اون خوشیبخته خوشبختهجهانی را که تو اون پول و قدرت ارزش نیستهمه آزاد و آزادن همه بر درد و بی دردنجهانی را تصور کن پر از لبخند و آزادیلبالب از گل و بوسه پر از تکرار آبادیتصور کن جهانی را که توش زندان یه افسانه استتمام جنگای دنیا ...

8مارس روز جهانی زنا ن بر همه زنان# عزیز بخصوص زنان# زحمت کش کشورم مبارک#

سیل عیدی# ایرانیان# سال 98باران داری با کشورم چه میکنیما آب را برای آبادی میخاستیم نه ویرانی حواست هستآمدی آسمان و زمین را بهم دوختی بی انصافصدای ترس و اضطراب این مردم خسته از درد را نشنیدی

شب یلدا مبارکدوستان و هموطنان عزیزم شب یلدا بر همه شما مبارکروی گل شما به سرخی انارشب شما به سرخی همدوانهو عمرتان به بلندای یلدا

روز والنتاین روز عشق و دوستی برهمه بخصوص دوستان عزیزم مبارکخدایا عشق را در من برانگیز ندای عشق را در من رسا کن مرا عشقی به انسان ها بیاموز توان یاری در ماندگان دهبه من سرپنجه فدرت عطا کن که غمها را ز دلها بازگیرم مرا رسم جوانمردی بیاموز که بر اشک تهیدستان نخندم به راهی رهسپارم کن که گویند چو او کس ع...

درس اول

برای من شعر بررسی از مرجع دلتنگی طبق کپی رایت بررسی از مرجع مخوان طبق کپی رایت معبود من ، برای من شعر بررسی از مرجع دلتنگی طبق کپی رایت بررسی از مرجع مخوان طبق کپی رایت من از همان روزی که راهی ناکجا آباد شدم .دلتنگی را دوره کرده ام ، برای من از پرواز عقابها در افقهای دور دست ، از شگفتن گل

ما کاخ بررسی از مرجع نداریم طبق کپی رایت گه هی فخر بررسی از مرجع فروشیم طبق کپی رایت اموال بررسی از مرجع نداریم طبق کپی رایت که بر فقر بپوشیم داریم گرانمایه ترین ثروت عالم چند دوست که آنرا به جهانی ن بررسی از مرجع فروشیم طبق کپی رایت اوشو

خانه دوست اینجاست من دلم میخواهدخانهای داشتم،پر از دوستانِ یک رنگاز شقاوت، از ریا خالی،از تنفر بیزار،و دورویی نیست میانگوش تا گوش بنشینند بَرِ هم.و من آن روزشتابان و غزلخوان میرفتم،به در خانهی سهراب،و به اشگِ چشمِ شقایقهای وحشی،بر سَردَرِ آن،مینوشتم ای دوستتو اگر بار دگر برخیزی،میدانی" خانهی دوست کج...

تابستان شهر من تهراندر خیابانهای شهر من ناودانها خواب باران میبینندآفتاب قطره قطره از گریبان جاریست و هنگا مه ای برپاستصدا به بیصدایی خو گرفته و فرصت خندیدن به خاموشی و قلمرو عشق رویاستبا اینهمه هنوز سرها پر از امید و دلها پر از صفا و چون شهر من زیباست + نوشته شده توسط شادی در سه شنبه ۱۷ مرداد ۱۳۹۶

برای تنهایی زنان سر زمینمدنیای غم انگیز نادرستی داریم خیلی ها سهم شان را در اشتباه یک باور ساده از دست داده اند خیلی ها رفته اند رو به راهی دور که نه دریچه ای چشم به راه و نه دریایی که پیش رو عبور از این همه هیاهو دشوار است معلوم نیست این قهقهه ی کدام کباده کش کور است که نمی گذارد حتی باد هق هق خ

من خانه های قدیمی را دوست دارمتاریخ در آنها به زیبایی در حرکت استهنوز حیاط هست حوض است سفره ها گسترده اندکوزه ها مملو از ترشی نذری پزان به راه باغچه هنوز آرزو نشدهچایی همیشه دم است نان برکت سفره است گلدان ها در خانه اسیر نیستنددرخت یاس هنوز هست بوی یاس از شیشه های عطر نمی آیدهمه چیز زنده است حتی اگ

ما بر میگردیمماروزی عاشقانه بر میگردیمبر درد فراق چاره گر میگردیماز پا نفتاده ایم و تا سر داریم در گرد جهان به درد سر می گردیم خندان ما را دوباره خواهی دیدن هرچند که با دیده تر می گردیم خکستر ما اگر که انبوه کنند ما در دل آن توده شرر می گردیم گر طالع ما غروب غمگینی داشت این بار سپیده سحر می گردیم

با عشق پیدایش کنیدگم شده شوریدگی، با عشق پیدایش کنید این شب بی وقفه را لبریز رویایش کنید از مِهِ اوهامِ پوشالی برون باید شدن گوهر اندیشه را سرشارِ پروایش کنید گر مترسک رو تهانـَد در نقاب آدمی وقت عصیان چون رسد ،بی وقفه افشایش کنید می رسد آخر طلوعی از ورای حجم شب هم دلانه شوق را راهیِ فردایش کنید آر

در پس پنجره ی کوچک منخفته شهری خاموشدر ودیوار مزّین شده با رنگ سرابو زمین تشنه ی یک قطره ی آبباید این پنجره ها را بگشودباید این گرد غم از سینه زدودباز باید خندیدباز باید که بر این شهر و دیارز آسمانبذر خوبی و محبّت پاشیدباید این پنجره ها را بگشودباید این گرد غم از سینه زدود + نوشته شده توسط شادی د